100 ਕਰੋੜ ਏਕਲਵਿਆ

ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਤਾਬ ਜੋ ਕਿ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਖਿਰ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਏਕਲਵਿਆ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਦਿੰਦਾ ਰਹੇਗਾ ਵੋਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ
ਕਿਤਾਬ ਪੜਕੇ ਜਾਓ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਲਈ ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ ਕਰੋਗੇ : ਸੰਪਾਦਕ
           ਲੇਖਕ ï ਗੁਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਕੀਦਾ
                           www.indopunjab.com
              This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it , This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it


                        ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ
                   ਇੰਡੋ ਪੰਜਾਬ ਗਰੁੱਪ ਆਫ ਪਬਲੀਕੇਸ਼ਨਜ਼


                        ਸਪਰਪਣ
105 ਸਾਲ ਵੀ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਭੋਗ ਕੇ 20 ਦਸੰਬਰ 2011 ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਛੱਡ ਚੁੱਕੀ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ 'ਮਾਂ' ਭਾਗ ਕੌਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੋਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹਰ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਰਾਜਨੀਤੀ ਬਾਰੇ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਧੰਨਵਾਦ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸ੍ਰੀ ਮਤੀ ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਦਾ ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਅਖੀਰਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਕਾਫੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।

                        ਲੇਖਕ ਵਲੋਂ

ਲੇਖਕ ਵਲੋਂ

'100 ਕਰੋੜ ਇਕਲਵਿਆ' ਇਕ ਅਜਿਹੇ ਸਕੰਲਪ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਧੇ ਸਰੋਕਾਰ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨਾਲ ਹਨ, ਇਹ ਕੋਈ ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਹੀ ਭਰਦੀ ਸਗੋਂ ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਅਜਾਦ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਮਹਿਜ ਕਲਪਨਾ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਅਸਲੀਅਤ ਨਾਲ ਰੂਬਰੂ ਕਰਾਂਉਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਂ ਬੇਸਕ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰੇ ਪਾਠਕ ਵਰਗ ਨੂੰ ਅਟਪਟਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗੇ ਪਰ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਇੱਕਲਵਿਆ ਉਹ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰੂ ਦਰੋਣਾਚਾਰਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸ਼ਤਰ ਵਿਦਿਆ ਲੈਣ ਲਈ ਗੁਰੂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰ ਦਰੋਣਾਚਾਰਿਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਗੁਰੂ ਬਣਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿਤਾ, ਇੱਕਲਵਿਆ ਨੇ ਹਾਰ ਨਹੀ ਮੰਨੀ, ਜਦੋਂ ਹੀ ਦਰੋਣਾਚਾਰਿਆ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਤੀਰ ਅੰਦਾਜ਼ੀ ਸਿਖਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇੱਕਲਵਿਆ ਇਕ ਪਾਸੇ ਪਰਦੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਦੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,  ਤੇ ਉਸ ਤਰਾਂ ਹੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ, ਇਕ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਵੱਧੀਆਂ ਤੀਰ ਅੰਦਾਜੀ ਦਿਖਾਈ ਤਾਂ ਦਰੋਣਾਚਾਰਿਆ ਨੇ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਤੂੰ ਕਿਥੋਂ ਸਿਖਿਆ ਹੈ? ਤਾਂ ਇੱਕਲਵਿਆ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਦਸ ਦਿਤੀ ਤਾਂ ਦਰੋਣਾਚਾਰਿਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਉਲਝਾ ਕੇ ਗੁਰਦਖਸ਼ਣਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਅੰਗੂਠਾ ਹੀ ਲੈ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕਲਵਿਆ ਤੀਰ ਅੰਦਾਜੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬੇਕਾਰ ਹੋਗਿਆ।
ਇਹ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਵਿਚ ਦਰਜ ਇਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਨਮੁੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੋਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਅੰਗੂਠਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਮੀਰਾਂ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿਚ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਦੇ ਹਨ ਪਰ ਅੰਗੂਠਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਗਰੀਬੀ ਵਿਚ ਧਸ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਪੜ੍ਹਨ ਉਪਰੰਤ ਇਹ ਗੱਲ ਜਰੂਰ ਪ੍ਰਤੱਖ ਹੋ ਜਾਏਗੀ ਕਿ ਆਖਿਰ ਕੀ ਹਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਰੋਕਾਰ!!

                ...ਤੈਂ ਕੀ ਦਰਦ ਨਾ ਆਇਆ
...ਤੈਂ ਕੀ ਦਰਦ ਨਾ ਆਇਆ

ਅੱਜ ਉਹ ਫਿਰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ। ਅੱਜ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੀ। ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਕਦੇ ਵਧਦੀਆਂ ਕਦੇ ਘਟਦੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਈਆਂ ਸੀ। ਉਂਝ ਤਾਂ ਉਹ ਇਕ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੈਸ ਦਾ ਪ੍ਰੋਡੈਕਸ਼ਨ ਮੈਨੇਜਰ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਖਾਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਤਾਂ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਛੱਡੋ ਪਰ੍ਹਾਂ ਅਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਿਆਗੋ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਗੁਜ਼ਾਰ ਦੇਣੀ ਹੈ? ਉਸ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਡਾਹਢਾ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਜਦੋਂ ਕਿਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਥੱਬੇ ਮਿਲਦੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਏਨੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੈਸ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਅਮੀਰ ਲੋਕ ਹੋ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵੀ ਧੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਜਿਹੇ ਪੌਣੀ ਸਦੀ ਤੋ ਵੱਧ ਉਮਰ ਲੰਘਾ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਕੱਢਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਹੀ ਉਹ ਘਰੋਂ ਤੁਰਦਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਚੁਭਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਕਿ ਅੱਜ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਵੀ ਗੰਦੀਆਂ, ਭੈੜੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਹਿੰਦੇ ਆ ਅਖੇ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਦੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੜਦਾ ਪਰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਜ਼ਰੂਰ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਭੁਲਾਉਣੀਆਂ ਵੀ ਪੈਂਦੀਆਂ। ਉਸ ਦਰਦ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਦਰਦ ਉਸ ਨੂੰ '84ਵੇਂ ਵਿਚ ਝੱਲਣਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਜਗਦੀਸ਼ ਦਾ ਦਰਦ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਭਿਆਨਕ ਸਾਲ ਸੀ '84 ਦਾ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕਸੂਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਨੇ ਕਹਿਰ ਵਰਸਾਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿਰ ਅੱਜ ਵੀ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਕਾੜ ਕਾੜ ਕਰਕੇ ਬੰਦੂਕ ਦੀ ਗੋਲੀ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਛਣਕਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।